وسط ميدانها و سر گذرها به زير چوب و شلاق انداخته جهت صدا در صدا انداختنشان كنارشان طبال و شيپورچى بگمارند . علاوه بر مأمورين حكومتى هميشه مشتى اراذل و اوباش هم با حاكم حركت مينمود كه هر آينه حكم غارت دكان و تجارتخانه‌يى را بدهد چپو نمايند و در هر روز چندين مركز مورد چپاول قرار گرفته اشياء و امتعه قيمتيش به خانه حاكم و نوكرانش رفته و كم ارزشهايش تقسيم ميگرديد . اين رسم نيز تا اواخر برقرار بود كه بلديه‌چىها به بهانه كم فروشى و گران فروشى به دكاكين كسبه ريخته اموال و امتعه‌شان را غارت مىكردند و اين مىرساند كه آنچه در ازمنهء پيشين برقرار بوده از سنن ملى و شرايط كلى فرماندهى بشمار مىآمده كه نبايد تغيير و تبديل پذيرد و شايد آنچه در اين زمينه خود ديده و از پدران شنيده‌ايم مشتى از خروار بوده باشد و شايد شاهدان عينى آن دوران را لازم باشد تا خود از گورها برآمده كليات اين فصول تقرير بكنند !